Sport nie dla mięczaków
Sporty drużynowe najczęściej są kontaktowe. Jedynym wyjątkiem jaki przychodzi mi namyśl jest siatkówka. Przecież w hokeju, piłce nożnej, koszykówce, piłce ręcznej każdy się ściera ze swym przeciwnikiem. To jest piękno sportu, widać tą złość, która dopada wszystkich ludzi grających. Jeżeli coś jest nie po naszej myśli to od razu zaczynamy się denerwować i przeciwnik to może zauważyć.
Z jednej strony złość może nam przeszkadzać, będziemy pochopnie działać, z innej złość nam się przerodzi w taką sportową moc. Doda nam to dodatkowych ambicji do gry, działania, walki. Emocje bardzo widoczne są w piłce nożnej, tam bez zgrania zespołu nie można dużo osiągnąć. Indywidualności także są potrzebne, lecz jest to gra zespołowa, bez pomocy drużyny, nikt nic nie osiągnie w tym sporcie. Piłka nożna jest piękna, dlatego przyciąga tylu kibiców, po porażce łzy zawodników, zdenerwowanie kibiców. A gdy drużyna wygrywa rozpoczyna się wielka feta i wszyscy są w pogodnych nastrojach. Kontakt w piłce nożnej jest bardzo często, przy każdym rajdzie zawodnika atakującego towarzyszy mu przyklejony plaster w postaci obrońcy. Dzięki niemu zawodnik nic nie może zrobić. Obrońca ma za zadanie wybić z głowy pomysły zagrożenia bramki przez przeciwnika. Wślizgi w piłce nożnej są bardzo częste. Jednak jest to bardzo niebezpieczne zjawisko, szczególnie w profesjonalnej piłce nożnej.
Gdzie gra się korkach metalowych, takie buty mogą siać zniszczenie. Jeżeli trafi się obiema, wyprostowanymi nogami w piszczel przeciwnika to można się jedynie łudzić, aby nie połamać mu kości. Za przykład może posłużyć Polak Marcin Wasilewski, który w trakcie spotkania ligowego doznał urazu złamania kości. Po bardzo niebezpiecznym faulu przeciwnika. Taka kontuzja jest ciężka do wyleczenia i może pokrzyżować plany zawodnika, trudno jest mu na pewno wrócić do formy sprzed urazu. Dlatego sędziowie meczów są teraz bardzo restrykcyjni i chcą ukarać każdy niebezpieczniejszy faul kartką. Tylko po to, aby zawodnikom nic się nie stało.
Stadiony
Stadiony piłkarskie w Europie. Piłka nożna to sport niezwykle popularny, ludzie bardzo chcą oglądać najlepsze zespoły na żywo. Dlatego stadiony największych potęg piłkarskich są tak duże. Stadiony w Europie nie są być może największe, ale są najbezpieczniejsze, oraz najładniejsze. Gusta są różne, ale tutaj można stwierdzić, że każdy znajdzie jakiś stadion który mu się spodoba. W XXI wieku stadion piłkarski to nie tylko murawa do rozgrywania meczów, oraz krzesełka dla kibiców.
To także cały kompleks sportowy. Mieszczą tam się siłownie, szatnie, sklep, w niektórych są baseny, muzea klubowe. To wszystko powoduje, że są pieniądze na utrzymanie takich kolosów, nawet w czasie gdy zespół nie gra. W wakacje na stadiony uczęszcza ogrom fanów, którzy są z innych krajów i chcą sobie zrobić zdjęcie na stadionie, oraz go pozwiedzać. Są to niesamowite przeżycia z całą pewnością, a jeszcze większe być na meczu takiego Interu Mediolan, czy Realu Madryt. Stadiony w Europie są podzielone według skali UEFA. Skala ta jest w zakresie od 1 do 5. Najlepsze stadiony to te 5 gwiazdkowe. W Europie takowych jest dwadzieścia siedem. Zbyt dużo może to nie jest, ale nie we wszystkich ligach musi być wymagana, aż taka jakość obiektu. W Polsce oczywiście takiego stadionu nie ma. Z tych bardzo znanych można wymienić: Old Trafford – Stadion Manchesteru United, Camp Nou – FC Barcelona, Stade de France – Red Star Paris, Stadio Olimpico - AS Roma, San Siro – AC Milan. Na tych wszystkich stadionach mogą odbywać się finały Ligi Mistrzów, oraz Pucharu Europy. Wycieczki na stadiony są organizowane przez biura podróży. Wynajmowany jest wtedy przewodnik, który opowiada historię zespołu, oraz samego obiektu.
Piłka nożna ma zwariowanych kibiców, nawet takich którzy chodzą na mecze, tylko po to aby oglądać stadion, a nie dopingować drużynę. Każdy zespół mający taki stadion może się nie martwić o to, że kiedyś zabraknie na nim miejsc dla kibiców. Na najciekawsze mecze oczywiście jest więcej kibiców chętnych, niż dostępnych biletów, ale to tylko wyjątki.
FC Barcelona
Zwycięzca ostatniej edycji europejskiej Ligi Mistrzów to hiszpański zespół FC Barcelona. 
Należy on obecnie do światowej czołówki, zawsze zespół ten liczył się na arenie przynajmniej narodowej, a nie jednokrotnie pokazywał, że potrafi także wygrywać poza terenem swojego kraju. FC Barcelona to zespół utworzony w 1899 roku, jego obecnym trenerem jest Josep Guardiola. Młody trener, lecz potrafiący znakomicie dysponować tak ogromnym zespołem. Udaje mu się to póki co znakomicie. Jego poprzednikiem był Frank Rijkard. FC Barcelona największe sukcesy odniosła w sezonie 2008/09. Zdobyła wówczas sześć różnych tytułów. Wiele innych klubów może zazdrościć takiego osiągnięcia. Barcelona wygrała wówczas: Mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Hiszpanii, Superpuchar Hiszpanii, Ligę Mistrzów, Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata. Barwy zespołu są granatowo-czerwone. Takiego samego koloru są także stroje domowe FC Barcelony. Na półmetku sezonu 2009/10 drużyna z Katalonii jest na pierwszym miejscu w lidze hiszpańskiej – La Liga. Pokonała także największego rywala, mianowicie Real Madryt 1:0. Po fantastycznej bramce Zlatana Ibrahimovica. FC Barcelona została uznana przez wszystkie możliwe gazety sportowe najlepszą drużyną ubiegłego roku. Wygrała wszystkie plebiscyty, a jej zawodnik, młodziutki Argentyńczyk: Leo Messi został wybrany najlepszym zawodnikiem świata w roku 2009. FC Barcelona swoje wszystkie mecze w domu gra na stadionie Camp Nou. Jest to ogromny stadion, spełnia on wszystkie wymogi UEFA, oraz FIFA do rozgrywania meczy na najwyższym poziomie. Mieści się na nim jednocześnie 98 tysięcy ludzi. Tyle jest w stanie pomieścić na trybunach. Jest to ogromny wynik, godny pozazdroszczenia innym drużynom, które rozgrywają swoje mecze na mniejszych obiektach. Jest to największy obiekt sportowy w Europie i jeden z największych stadionów na świecie. Stadion ten ma być w przyszłości jeszcze powiększony. Gościł na nim jeden z niezapomnianych finałów Ligi Mistrzów. FC Barcelona to z całą pewnością potęga piłki nożnej w Europie.
Inne odmiany piłki
Odmiany piłki nożnej. Oprócz klasycznej piłki nożnej mężczyzn, która jest bardzo popularna i oczywiście lubiana, są także inne jej rodzaje. Przykładem może tutaj być piłka nożna kobiet, od 1996 roku jest to także letnia dyscyplina olimpijska.
Sport ten został na olimpiadę wprowadzony więc 96 lat bo odmianie męskiej. Nie różni się ona znacząco zasadami od tej standardowej piłki kopanej. Oczywiście różni się tym, że grają w nią kobiety. Oraz na olimpiadzie nie ma ograniczeń wiekowych co do zawodniczek, tak jak to ma miejsce do piłkarzy. Kolejną odmianą może być futsal. Czyli halowa piłka nożna, gra w nią po 4 zawodników plus bramkarz, zasady są inne. Auty są z ziemi wykonywane, bramkarz nie może wyrzucić piłki za połowę, jeżeli wznawia grę od bramki. Zmiany są hokejowe, zawodników na rezerwie może być aż siedmiu, mecz trwa dwie połowy. Każda po 20 minut. Jeżeli piłka uderzy w sufit hali gra zostaje przerwana, po gwizdku sędziego. Są organizowane zawody rangi mistrzostw świata, oraz Europy w futsalu. W Polsce jest to także popularny rodzaj piłki nożnej. Są ligi amatorskie, oraz profesjonalne halowej piłki nożnej w naszym kraju. Kolejną odmianą piłki nożnej jest piłka plażowa. Gra się w nią na piasku, zawodnicy mogą mieć na nogach założone specjalne nakładki, lub grać bez nich. Jest to bardzo efektowna gra. Strzela się w niej wiele bramek z powietrza. Bramkarz może łapać piłkę po podaniu jej przez partnera ze swojej drużyny. W jednym zespole na boisku może przebywać naraz pięciu zawodników. W żadnej z tych odmian piłki nie można dotykać oczywiście ręką, jest to absolutnie zakazane i grozi konsekwencjami w postaci kary od sędziego. Oczywiście wyjątkami są tutaj bramkarze, bramkarki.
Warto obejrzeć każdy z tych typów piłki nożnej. Oglądanie futsalu może być odskocznią, od codziennego oglądania zwykłych meczy. Które rozgrywane są na trawiastej murawie. Możemy poznać zasady, oraz piłkarzy specjalizujących się w trochę innej piłce nożnej. Kto wie, może zaczniemy sami w nią grać.
Mistrzostwa świata
Mistrzostwa Świata w piłce nożnej to największa impreza dotycząca piłki nożnej na świecie. Nic z nią się nie równa. Na okres miesiąca, bo tyle trwa mundial zjeżdżają się 32 reprezentacje do jednego kraju, aby zagrać ten turniej. Reprezentacje są wcześniej wyłaniane, przez okres 1,5 roku drogą eliminacji. W których startuje ponad 200 krajów.
Drużyny te są podzielone według położenia na kontynentach, oraz na grupy, które wcześniej rozlosowano. W kwalifikacjach udział biorą zespoły z jednej grupy, grając każdy z każdym. Zwycięzca automatycznie awansuje na mistrzostwa, a drużyny z drugich miejsc grają między sobą baraże. Są to dwumecze, czyli mecz w domu i na wyjeździe. Wcześniej pary się losuje, tak aby było sprawiedliwie i każdy miał szansę na wygraną. Drużyna która wygra baraż kwalifikuje się na turniej, a przegrana niestety odpada i zostaje z niczym. Jest o więc mecz o wszystko, można wszystko wygrać, a zarazem stracić. Dobrze jednak zawczasu powalczyć o wygraną w swojej grupie kwalifikacyjnej. Wtedy, jak wcześniej już wcześniej napisałem, awans jest automatyczny. Kwalifikuje się tylko jedna drużyna z grupy, ponieważ w samej Europie jest 8 grup eliminacyjnych, a są także inne kontynenty. Przykładowo w Ameryce południowej jest jedna grupa, która liczy aż 10 drużyn i dalej awansuje 4. Musi być sprawiedliwość, aby z każdego zakątka ziemi na mistrzostwach był jakiś zespół, a nie przykładowo wszystkie z Europy. Po eliminacjach zespoły są przydzielone do koszyków według rankingu FIFA i rozlosowane są grupy na turniej. Tutaj nie ma już żadnych ulg, albo różnic kontynentów. Każdy może zagrać z każdym. Grup jest 8, po cztery zespoły każda. Mecz każdy z każdym i awans mogą sobie zapewnić dwie czołowe drużyny, reszta żegna się z turniejem. Potem odpowiednio 1/8, ćwierćfinały, półfinały i finał dzieli najlepszą drużynę od zostania mistrzem świata. A więc po podliczeniu, trzeba zachować równą formę, przez siedem kolejnych meczów na mistrzostwach świata, każde potknięcie może zostać natychmiastowo wykorzystane.