Sport

Poprzedni Mundial rozegrany w Niemczech był do bólu przewidywalny. Faworyci zgodnie wygrywali, a firmy bukmacherskie liczyły straty. Jedyną niespodzianką było wczesne odpadnięcie Brazylii. Jednak ten, kto widział ich postawę w poprzednich meczach nie mógł być zdziwiony. Podstarzałe gwiazdki dosłownie człapały po boisku. Francuzi zagrali ambitnie i to w zupełności wystarczyło.

Ostatecznie jednak w finale nie dali radu Włochom. Teraz Azzurri wcale nie jadą do RPA w roli faworytów. Szkielet drużyny podczas Euro 2008 rozsypał się. Tamten turniej wykreował nowych faworytów i potencjalne gwiazdy MŚ 2010. Przyjrzyjmy się głównym kandydatom do złota w RPA. Na pierwszy ogień Europa. Dobra gra w eliminacjach, doświadczeni piłkarze, świetny trener i żądza rewanżu za nieudane eliminacje ME 2008. Anglicy bez wątpienia będą się liczyć. Tacy zawodnicy jak Gerrard czy Rooney w pełni dojrzeli do wielkich wyzwań, jakim bez wątpienia są, MŚ. Stać ich spokojnie na półfinał. Hiszpania, mistrz europy 2008 również jest zaliczana do ścisłego grona ekip, które będą rozdawać w Afryce karty. Znakomicie zbilansowana drużyna z fantastyczną parą środkowych pomocników Xavi, Iniesta jest w stanie wygrać z każdym, Jeśli w dobrej formie będą snajperzy Villa i Torres, to ekipa z południa Europy może nie znaleźć pogromcy i potwierdzić swoją pozycję w futbolu.

Tradycyjnie już nie można zapominać o dwóch ekipach z Ameryki Południowej. Na tą chwilę większe szanse daje się ekipie prowadzonej przez Dungę. Powód jest bardzo prozaiczny, gra Argentyńczyków w eliminacjach była tragiczna i awans w dużej mierze zawdzięczają szczęściu. Należy pamiętać jednak, że takie turnieje rządzą się swoimi prawami. To całkiem inna bajka niż kwalifikacje. A potencjał Argentyna ma ogromny. Siła ognia robi ogromne wrażenie. Tacy zawodnicy jak Carlos Tevez. Lucho Gonzales czy zwłaszcza Leo Messi są w stanie rozmontować każdą defensywę świata. Niech nikogo, więc nie zdziwi udział podopiecznych Maratony w decydującej rozgrywce. Brazylijczycy, o których wspominałem już powyżej oprócz argumentów sportowych, wierzą w przesąd, który sprawdza się od wielu lat. Jeśli, MŚ odbywaly się poza Europą to najcześciej oni nie mieli sobie równych. Oczywiście popierają tą tezę swoim potencjałem ludzkim. Kaka, Pato, Maicon czy Daniel Alves znaleźliby sobie miejsce w każdej drużynie świata. Wymieniając faworytów nie wolno zapomnieć też o ekipie Niemiec. Nasi zachodni sąsiedzi nie grają może pięknie, ale do bólu skutecznie. Tak po krótce wygląda analiza szans faworytów podczas MŚ w RPA.

Stadiony piłkarskie w Europie. Piłka nożna to sport niezwykle popularny, ludzie bardzo chcą oglądać najlepsze zespoły na żywo. Dlatego stadiony największych potęg piłkarskich są tak duże. Stadiony w Europie nie są być może największe, ale są najbezpieczniejsze, oraz najładniejsze. Gusta są różne, ale tutaj można stwierdzić, że każdy znajdzie jakiś stadion który mu się spodoba. W XXI wieku stadion piłkarski to nie tylko murawa do rozgrywania meczów, oraz krzesełka dla kibiców.

To także cały kompleks sportowy. Mieszczą tam się siłownie, szatnie, sklep, w niektórych są baseny, muzea klubowe. To wszystko powoduje, że są pieniądze na utrzymanie takich kolosów, nawet w czasie gdy zespół nie gra. W wakacje na stadiony uczęszcza ogrom fanów, którzy są z innych krajów i chcą sobie zrobić zdjęcie na stadionie, oraz go pozwiedzać. Są to niesamowite przeżycia z całą pewnością, a jeszcze większe być na meczu takiego Interu Mediolan, czy Realu Madryt. Stadiony w Europie są podzielone według skali UEFA. Skala ta jest w zakresie od 1 do 5. Najlepsze stadiony to te 5 gwiazdkowe. W Europie takowych jest dwadzieścia siedem. Zbyt dużo może to nie jest, ale nie we wszystkich ligach musi być wymagana, aż taka jakość obiektu. W Polsce oczywiście takiego stadionu nie ma. Z tych bardzo znanych można wymienić: Old Trafford – Stadion Manchesteru United, Camp Nou – FC Barcelona, Stade de France – Red Star Paris, Stadio Olimpico -  AS Roma, San Siro – AC Milan. Na tych wszystkich stadionach mogą odbywać się finały Ligi Mistrzów, oraz Pucharu Europy. Wycieczki na stadiony są organizowane przez biura podróży. Wynajmowany jest wtedy przewodnik, który opowiada historię zespołu, oraz samego obiektu.

Piłka nożna ma zwariowanych kibiców, nawet takich którzy chodzą na mecze, tylko po to aby oglądać stadion, a nie dopingować drużynę. Każdy zespół mający taki stadion może się nie martwić o to, że kiedyś zabraknie na nim miejsc dla kibiców. Na najciekawsze mecze oczywiście jest więcej kibiców chętnych, niż dostępnych biletów, ale to tylko wyjątki.

Mistrzostwa Świata w piłce nożnej to największa impreza dotycząca piłki nożnej na świecie. Nic z nią się nie równa. Na okres miesiąca, bo tyle trwa mundial zjeżdżają się 32 reprezentacje do jednego kraju, aby zagrać ten turniej. Reprezentacje są wcześniej wyłaniane, przez okres 1,5 roku drogą eliminacji. W których startuje ponad 200 krajów.

Drużyny te są podzielone według położenia na kontynentach, oraz na grupy, które wcześniej rozlosowano. W kwalifikacjach udział biorą zespoły z jednej grupy, grając każdy z każdym. Zwycięzca automatycznie awansuje na mistrzostwa, a drużyny z drugich miejsc grają między sobą baraże. Są to dwumecze, czyli mecz w domu i na wyjeździe. Wcześniej pary się losuje, tak aby było sprawiedliwie i każdy miał szansę na wygraną. Drużyna która wygra baraż kwalifikuje się na turniej, a przegrana niestety odpada i zostaje z niczym. Jest o więc mecz o wszystko, można wszystko wygrać, a zarazem stracić. Dobrze jednak zawczasu powalczyć o wygraną w swojej grupie kwalifikacyjnej. Wtedy, jak wcześniej już wcześniej napisałem, awans jest automatyczny. Kwalifikuje się tylko jedna drużyna z grupy, ponieważ w samej Europie jest 8 grup eliminacyjnych, a są także inne kontynenty. Przykładowo w Ameryce południowej jest jedna grupa, która liczy aż 10 drużyn i dalej awansuje 4. Musi być sprawiedliwość, aby z każdego zakątka ziemi na mistrzostwach był jakiś zespół, a nie przykładowo wszystkie z Europy. Po eliminacjach zespoły są przydzielone do koszyków według rankingu FIFA i rozlosowane są grupy na turniej. Tutaj nie ma już żadnych ulg, albo różnic kontynentów. Każdy może zagrać z każdym. Grup jest 8, po cztery zespoły każda. Mecz każdy z każdym i awans mogą sobie zapewnić dwie czołowe drużyny, reszta żegna się z turniejem. Potem odpowiednio 1/8, ćwierćfinały, półfinały i finał dzieli najlepszą drużynę od zostania mistrzem świata. A więc po podliczeniu, trzeba zachować równą formę, przez siedem kolejnych meczów na mistrzostwach świata, każde potknięcie może zostać natychmiastowo wykorzystane.